Vaccineren

“Het is wat!”, zegt hij. We zijn samen naar de GGD voor zijn eerst vaccinatie. Handen vol, de ID-kaart, de gezondheidsverklaring en de brief met de barcode. Wat zijn hier veel mensen met hesjes aan. Wat zijn ze allemaal vriendelijk en behulpzaam. We gaan naar binnen en volgen de aanwijzingen, het lijkt wel een speurtocht. “Het is wat”, zegt hij. “Overal staan langs de route stoelen en iedereen weet precies waar ik moet zijn”. “En wat gebeurt het secuur”, merkt hij op, want we zien veel mensen in de weer voor 1 prik. Een gastheer/vrouw, een arts, brenger van het vaccin, een prikker, en twee secretaressen voor de papieren/ digitale afhandeling, een EHBO”er die oplet in het kwartier dat je moet wachten en een beveiliger bij de uitgang.

Wanneer we wachten, zien we in dat kwartier de EHBO”er achter een groot hokjesbord zitten. Hij wist wat uit en schrijft weer wat op. “Gaan we ook nog Bingo doen?”, vraagt hij zachtjes van achter zijn mondkapje.

Na 15 minuten krijgen we een seintje dat we weer mogen gaan, de beveiliger doet ons uitgeleide met de woorden, “Zo opa, jij kan nu 100 worden!”

“Over 6 weken gaan we weer!”, zegt hij in de auto, “Lijkt me gezellig!”

Posityfke