Quarantaine

Normaal gesproken ben ik altijd bezig: werk, vrijwilligerswerk, mantelzorgen, oma zijn. Bezig met garen en diamond painting, en er ligt ook een boek van Dr. Denker. Samen met een app-clubje lossen we de moeilijkste plaatjes op.

Je bedenkt dat je je overtollige spullen wilt gaan verkopen, een schuurverkoop of kofferbakverkoop via Facebook regelen.

Vroeger hadden wij niets te verkopen. Alles werd versleten tot op het draad. En we maakten nieuwe kleding voor de kinderen uit onze eigen kleding. Niets Facebook: een trapnaaimachine. Ik ben benieuwd hoe het er op koningsdag gaat uitzien.

Ik heb nu de tijd om niets te doen, gewoon even niets. Luisteren naar de geluiden, buien, vogels, grasmaaimachines. Gewoon even met de ogen dicht beleven hoe het buiten is. Ik voel de zon en de wind. Met de ogen open zie ik de lucht en het prille groen. Stil zitten, niets doen en genieten.

Ik bedenk dat we in een tijd leven die, snel, veel, vaak en druk is. Dan is een verplichte quarantaine misschien zo gek nog niet. Even niets, niks, nada. Even rustig en diep ademhalen.

Quarantaine, vanuit iets negatiefs naar iets positiefs. Balans, alles weer op zijn tijd en op zijn plaats.

Posityfke