Het is wat, zelfstandig zijn…..

Het is wat!, zo begroet zij mij:” ik moet van dat spul tegen lekken hebben.” Dus belde ik de dokterspraktijk en zei tegen de assistente: ‘zus en zo heb ik nodig, doe maar weer voor een paar weken vooruit.”Voorheen fietste ze dan na een week met een grote doos met het bekende T-teken erop weer naar huis. Ja, zei ze , ik haal het zelf op daar heeft een ander niets mee nodig!Het is wat, zegt ze nogmaals, het kan niet meer! Om lekmateriaal te bestellen heb ik nu een computer nodig.

Ik heb mijn telefoon bij me en zeg dat ik het ga regelen. ‘Maar het moet met de computer”, zegt ze. Ik leg uit dat het ook via mijn telefoon kan. ‘Dan kan ik dat zelf ook met mijn telefoon?” Ik vind het zo spijtig te moeten zeggen dat ze dit zelf niet meer kan regelen met haar telefoon.

Het incontinentie-materiaal was dus besteld en werd vlot bezorgd. Op de bus stond een duidelijke verwijzing waarom/waarvoor.

‘Het is wat” zegt ze. Ik kan het zelf niet regelen, ik kan het zelf niet ophalen, maar moet zo lang mogelijk zelfstandig blijven. En daar heb ik een ander nu voor nodig!

Posityfke